email: darw32@poczta.onet.pl


Linux - 4.Korzystanie z Różnych Mediów

CD-ROMy

Napęd CD-ROM opiera się na optycznym odczytywaniu nośnika, który najczęściej utworzony jest z plastyku (wewnątrz plastyku znajduje się metalowy dysk), w którym znajdują się małe zagłębienia, są one umieszczone na spirali zaczynającej się w środku płyty. Promień lasera trafiając na zagłębienie zostaje odbity w innym kierunku - w ten sposób rozpoznaje się bity. Reszta jest łatwa - zwykła mechanika.

Napędy CD-ROM w porównaniu z dyskami twardymi są wolne. Przeciętny dysk twardy ma czas przeszukiwania wynoszący około 15 ms, szybki CD-ROM może potrzebować dziesiątych części sekundy aby odnaleźć informacje. Transfer jest na całkiem przyzwoitym poziomie, przy czym aktualnie spotyka się napędy z podaną maxymalną prędkością odczytu - np. 50x nie oznacza, że napęd uzyskuje taki wynik, jest to maxymalna wydajność napędu w sprzyjających warunkach - w określonej strefie płyty i przez określony czas. Powolność napędu oznacza, że zasadniczo nie może on zastąpić dysku twardego, jednakże jako medium instalacyjne ze "startowalnym" systemem plików spisują się bardzo dobrze.

Istnieje kilka sposobów organizacji danych na CD-ROM-ie. Najbardziej popularnym jest międzynarodowy standard ISO 9660. Standard ten opisuje system plików z ograniczeniami większymi niż w systemie FAT, z drugiej strony dzięki swej prostocie może być użyty przez każdy system operacyjny i przemapowany na dowolny system plików.

Dla normalnego Unixowego wykorzystania ISO 9660 nie nadaje się, dlatego powstało rozszerzenie nazywane Rock Ridge. Format ten zezwala tworzyć pliki o długich nazwach, łącza symboliczne, i inne elementy spotykane na innych systemach plików używanych w Uniksie. Do tego Rock Ridge jest zgodny w dół - zawiera on poprawną strukturę ISO 9660. Linux obsługuje oba formaty, rozpoznaje je automatycznie.

System plików to dopiero połowa sukcesu. Większość CD-ROM-ów zawiera dane wymagające specjalnych programów, przy czym większość z takich programów nie posiada odpowiedników Linuxowych - pozostaje dosemu (emulator DOS-a).

Napęd CD-ROM posiada odpowiedni plik urządzenia, jego nazwa zależy od sposobu podłączenia np. via SCSI, kartę muzyczną czy EIDE. Więcej informacji znajduje się w liście sterowników.